استادیار دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام حسین(ع)
چکیده
سرمایه انسانی در دنیای امروز یکی از عناصر اصلی و قابل توجه سازمانها جهت موفقیت و رقابت است. بنابراین؛ بهطور ویژه، در سازمان خدماتی مانند شهرداری که در آن کارکنان منبع اصلی تماس با مشتریان هستند، سرمایه انسانی عامل مهمی برای عملکرد محسوب میشود. بر همین اساس هدف این پژوهش بررسی تطبیقی شیوههای سرمایه انسانی در شهرداری تبریز میباشد. بدین جهت برای دستیابی به هدف گفته شده، یک سؤال اصلی و سه سؤال فرعی مطرح گردید. روش تحقیق توصیفی- پیمایشی؛ و جامعه آماری شامل 512 نفر از مدیران در سطوح مختلف است که از این تعداد با توجه به جدول کرجسی و مورگان 220 انتخاب گردید. همچنین برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه استاندارد استفاده شده است. روایی پرسشنامه بر اساس دو ضریب نسبی روایی محتوا و شاخص روایی محتوا تعیین و تأیید شده است. پایایی پرسشنامه نیز بر اساس ضریب آلفای کرونباخ بررسی و تأیید گردیده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که از بین سیزده شیوه سرمایه انسانی، یازده شیوه بهصورت نسبی در شهرداری تبریز اجرا شده و دو شیوه مدیریت استعداد و طراحی شغل چندان مورد توجه مدیران قرار نگرفته است. از طرفی در بین یازده شیوه اجرا شده، بیشترین مقدار به آموزش و کمترین آن به توانمند سازی کارکنان در واگذاری اختیار و استقلال تعلق گرفته است.
)