تأثیر رهبری فراگیر بر سازگاری شغلی با توجه به نقش میانجی عدالت تعاملی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران.

3 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت منابع انسانی، گروه مدیریت دولتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

چکیده

هدف اصلی این تحقیق تعیین تأثیر رهبری فراگیر بر سازگاری شغلی با توجه به نقش میانجی عدالت تعاملی در بین مدیران و کارکنان شرکت‌های کوچک و متوسط شهرک صنعتی بیرجند بود. تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی بوده و بر اساس ماهیت و نحوه گردآوری داده‌ها از نوع توصیفی- پیمایشی می‌باشد و از نظر زمان نیز، از نوع مقطعی است. جامعه آماری این تحقیق کلیه مدیران و کارکنان شرکت‌های کوچک و متوسط شهرک صنعتی بیرجند بوده که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه‌ای بر اساس جدول کرجسی-مورگان، نمونه آماری پژوهش 148 نفر مشخص شد. ابزار اندازه‌گیری شامل مقیاس رهبری فراگیر از کارملی و همکاران (2010)؛ مقیاس سازگاری شغلی از داویس و لوفکویست (1984) و عدالت تعاملی از نیهوف و مورمن (1993) بود که ضرایب آلفای کرونباخ آن‌ها به ترتیب برابر با 862/0، 926/0 و 799/0 به دست آمد. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS25 برای آمار توصیفی و برای تعیین رابطه بین متغیرها از معادلات ساختاری با نرم‌افزار SmartPLS بهره گرفته شدند. نتایج پژوهش نشان داد که رهبری فراگیر بر عدالت تعاملی و سازگاری شغلی تأثیر مثبت و معنی‌داری دارد؛ همچنین تأثیر مثبت و معنی‌داری عدالت تعاملی بر سازگاری شغلی تأیید شد. در نهایت نیز میانجی‌گری عدالت تعاملی در رابطه بین رهبری فراگیر و سازگاری شغلی در بین مدیران و کارکنان شرکت‌های کوچک و متوسط شهرک صنعتی بیرجند تأیید شد.

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار