فلات‌زدگی شغلی و رابطه آن با نقش مداخله‌گر فرسودگی در انگیزش منابع انسانی کارکنان آموزش وپرورش

فلات‌زدگی شغلی، بعنوان نقطه‌ای از شغل تعریف شده است که احتمال ترفیع سلسله مراتبی اضافی در آن بسیار پائین است. به عبارت دیگر فلات‌زدگی به نقطه‌ای از حرفه‌ سازمانی یک فرد گفته می‌شود که ترفیع روبه بالای در آن غیر ممکن می‌باشد این درحالی‌ است که فرسودگی شغلی خستگی شدید ذهنی و فیزیکی ناشی از استرس مزمن در محیط کار است. هدف این پژوهش بررسی فلات‌زدگی شغلی و رابطه آن با نقش مداخله‌گر فرسودگی در انگیزش منابع انسانی در کارکنان است، جامعه آماری این تحقیق کلیه کارکنان کارکنان اموزش وپرورش است، روش تحقیق توصیفی- پیمایشی و از نظر هدف کاربردی می‌باشد. داده‌های مربوط در این پژوهش بصورت میدانی جمع‌آوری گردیده و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برابر با 298 بدست آمد. ابزار اصلی گردآوری اطلاعات شامل دو پرسشنامه فلات‌زدگی شغلی، و رابطه آن با نقش مداخله‌گر فرسودگی در انگیزش منابع انسانی است، که بصورت تصادفی بین حجم نمونه پخش شد. روایی پرسشنامه توسط اساتید و پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. نتایج تحقیق نشان داد که فلات زدگی شغلی و رابطه آن بر نقش مداخله‌گر فرسودگی در میزان انگیزش منابع انسانی در کارکنان اداره تاثیرگذار و معنی‌دار است.